day-2-บันทึกจากแม่ฮองกลาง

Day2 วันนี้ตื่นตอนตี 5.30 นอนเต็มที่จากเมื่อวานที่นอนตอนสามทุ่ม ก่อนนอนใส่อุปกรณ์กันหนาวครบ ทั้งหมวก ผ้าพันคอ ถุงเท้า เสื้อแขนยาวกางเกงขายาว และซุกเข้าถุงนอน อากาศไม่หนาวมากตอนนอน น้องอุ้มไม่เคยปิดไฟนอนต้องมานอนในที่ไม่มีไฟเลยขอเอามือมาแปะตัวเค้าเพื่อความอุ่นใจ ‘พี่เบล หนูขอแปะพี่ไว้นะ หนูจะได้นอนหลับ’ เอ็นดูน้องมากกก จริงๆคือเหมือนพี่เลย 555… นอนได้ซักพักไม่รู้ว่าเพราะถุงนอนหนาหรืออากาศไม่หนาว เหงื่อแตกคร่า เลยถอดอุปกรณ์ทุกอย่างที่ใส่มา และนอนต่อ แต่ตอนใกล้เช้า อากาศเย็นมากกก ใส่ทุกอย่างกลับเหมือนเดิม 555 เค้าโชคดีที่ถุงนอนหนา เลยไม่ลำบากเท่าไหร่ แต่ได้ข่าวว่าเพื่อนๆหลายคนถึงกับต้องตื่นมาผิงไฟทำกับข้าวเพราะนอนต่อไม่ได้ 🥶 เช้านี้ไม่ได้อาบน้ำแหละ เพราะสะอาดตั้งแต่มะวานแล้ว 😜🤭😬 ตอนเช้าทำอาหารเป็นไข่เจียวและต้มมาม่า ทานเสร็จไปโรงเรียน (บ้านไกลมาก เดิน 1 นาทีถึง) ที่สนามฟุตบอล รร เจอเพื่อนๆกำลังจัดสถานที่งานวันเด็กอยู่ เลยช่วยกันจัดของ จัดเวที เป่าลูกโป่ง ใช้อุปกรณ์ง่ายๆ ตกแต่งเวที ช่อดอกไม้ประดับเวทีก็ทำมาจากดอกหญ้า แต่ไม่รู้ทำไมมันสวยมากในความคิดเค้า นอกจากจัดเวทีแล้วก็ต้องแยกของบริจาค ซึ่งเยอะมากกก ดีใจแทนเด็กๆ ดูเด็กๆมีความสุข แค่ลูกโป่งลูกเดียวก็สนุกได้ วันนี้มีการติดป้ายชื่อของครูและนักเรียน ครูอาสาจะมีป้ายชื่อของตัวเองและเขียนคำนำหน้าชื่อว่าครู เช่น ครูเบล

Day1 เค้าถึงบ้านแม่ฮองกลาง อมก๋อยแล้วนะคะ

บันทึกจากแม่ฮอง Day1 เค้าถึงบ้านแม่ฮองกลาง อมก๋อยแล้วนะคะ หลังจากที่สัญญานโทรศัพท์หายไปและไม่มีอีกเลย และจะไม่มีอีก 4 วัน… ระหว่างทางโหดมากอย่างที่เห็น ใช้เวลาเกือบ 4 ชม กับระยะทาง 80 กิโลเมตร นี่ยังไม่รวมรถเมล์จากเชียงใหม่-อ.ฮอด 2 ชม รถสองแถวจากฮอดมาอมก๋อยอีก 2 ชม รวมการเดินทางจากเชียงใหม่ถึงบ้านแม่ฮองกลาง 8 ชม. ปวดก้นระบมไปหมด 😂 มาถึงแต่ละคนต้องแยกไปพักกับโฮสแฟมิลี่ ตามรายชื่อที่ครูต้อมจัดไว้ให้ โฮสแฟมิลี่ของเค้าชื่อ ด.ญ. ฐานิตา ฐานิตามารอรับพวกเราอยู่สักพักแล้ว เค้าแวะซื้อส้มที่ตลาดมาฝากโฮสด้วย 🍊 โชคดีมากที่บ้านของฐานิตาอยู่หน้า รร ในขณะที่บ้านโฮสคนอื่นต้องเดินลง หรือเดินขึ้นเขา ครูอาสาที่พักบ้านนี้มีสามคน คือพี่ปู ว่าที่ ดร. น้องอุ้มสาวบัญชีจาก ร.พ. ศิริราช และเค้า วันนี้ยังไม่มีกิจกรรม เลยแยกกันไปพักผ่อน บ้านของฐานิตาเป็นบ้านไม้ยกพื้นสูง แต่หลังคาเตี้ย เวลาเดินเข้าบ้าน เค้าก็จะหัวโขกกับหลังคาและชายขอบบ้านด้วยความซุ่มซ่ามที่เทอน่าจะชิน และก็โขกอยู่แบบนี้อีกหลายครั้ง ไม่จำสักที 😌 มาถึงเค้ากับน้องอุ้มเกิดอาการ culture shock

ระหว่างทางคิดตลอด กุมาทำไมว่ะเนี่ย

ระหว่างทางคิดตลอด กุมาทำไมว่ะเนี่ย เอาตัวเองมาลำบากเพื่ออ ไกลอิ๊บอ๊าย ทางขรุขระตลอด3-4ชั่วโมง รถกระแทกเจ็บไปหมด แต่ตลอดเส้นทางที่เราไปนั่นเต็มไปด้วยความสนุกและเสียงหัวเราะของเพื่อนร่วมทางที่เพิ่งจะเจอกันครั้งแรกและมีจุดประสงค์เดียวกันที่แม่บ้านแม่ฮอง บันทึกครูอาสาโดยครูเกด

การได้เป็นผู้ให้และเป็นผู้รับในเวลาเดียวกัน

การได้เป็นผู้ให้และเป็นผู้รับในเวลาเดียวกัน ขอบคุณรอยยิ้มของเด็กๆทุกคน นี่เป็นเหตุผลที่เรามาแม่ฮองครั้งที่4 และอยากมาอีกเสมอด้วยความคิดถึง ❤️ ครั้งนี้ต้องขอขอบคุณเพื่อนๆหลายๆคนที่พอรู้ข่าวว่าเราจะมาก็ช่วยรวบรวมเงินซื้ออุปกรณ์การเรียน บางคนฝากเป็นเสื้อผ้ามา เราได้นำไปมอบถึงมือเด็กๆบนดอยแล้วนะคะ ขอบคุณทุกคนมากๆเลยค่ะ ขวัญ, ครูกิ๊ก,เจมมี่,โบลิ่ง,ไอซ์,โบว่า,เจนนี่,เกมส์,วรกร แคทริยา,จัสมิน,จูเนียร์ เรไรและครอบครัว และขอบคุณบุ๋มสำหรับเสื้อผ้าเด็กๆด้วยจ้า ขอบคุณชะนีขวัญด้วยที่ทนร้อนไปเดินซื้อของเป็นเพื่อนนะจร้า Kwan Kapooklook ขอบคุณรูปภาพจากครูอาสาทุกคนด้วยน้า #บันทึกครูอาสา #บ้านแม่ฮองกลาง #ลาพักร้อนมาสอนเด็กดอย โดยครูมด

2 คำศัพท์ที่อิชั้นจำความหมายได้ขึ้นใจ

ณ แม่ฮอง มี 2 คำศัพท์ที่อิชั้นจำความหมายได้ขึ้นใจ 1. ถ้าถามเด็กๆว่าทางอีกไกลมั้ย? เด็กตอบว่า “ไม่ไกลค่ะ” นั่นแหละ….คือไกล(สำหรับเรา) 😂 2. คำนี้เป็นคำที่อิชั้นกลัวที่สุด….ถ้าเด็กๆชวนบอกว่า #คุณครูคะหนูมีทางลัด“ โปรดจงรู้ไว้ประโยคนี้แปลว่า “คุณครูคะเราไปทางวิบากกันเถอะค่ะ” ถ้าคุณตอบตกลงในตอนนี้..คุณจะได้สัมผัสประสบการณ์ลืมยากในการเดินชมธรรมชาติ -บางช่วงเดินได้เลนเดียวร่วงลงไปด้านข้างเป็นดอยถ้าโชคดีอาจคว้าต้นหญ้า ต้นไม้หรือเถาวัลทัน😍 -บางช่วงทางชันมาก ชันนน ชันนน มีแต่ขึ้น ขึ้น ขึ้น จนคุณหมดหวังเหม่อมองฟ้าแล้วถามว่าตรูมาทำอะไรทางนี้!! แต่เดี๋ยวก่อน!!!….ถ้าคุณถอดใจชวนเด็กเดินกลับทางเก่า….เด็กๆจะหันมายิ้มหวานให้คุณแล้วบอกว่า “อีกไม่ไกลค่ะ” (ย้อนกลับไปที่ข้อ1) 😂😂😂😂😂😂😂   บันทักครูอาสา โดยครูมด

คำชวนง่าย ๆ เปลี่ยนความคิดและความสุขให้กับเรามากกว่าที่คิด

ใครจะไปคิดจากคำชวนง่ายๆ ว่า “ไปเป็นครูอาสากันไหม??” จะเปลี่ยนความคิดและให้ความสุขเรามากกว่าที่เราคิด❤️ คำว่า “ครูเปิ้ล” เป็นคำที่ใช้เรียกกัน ตลอดเวลาที่อยู่ที่นั่น เพื่อให้เด็กๆ ชาวบ้าน และ เพื่อนครูอาสาด้วยกันได้รู้จักกัน ได้พูดคุยกันมากขึ้น โดยไม่มีสังคมก้มหน้าจากที่นั่น มันช่างดีเหลือเกิน😀 ในขณะเดียวกัน เราได้เป็นทั้ง “ผู้ให้” และ “ผู้รับ” เราให้สิ่งของและให้ความสุขแก่เด็กๆ และชาวบ้าน เราได้รับรอยยิ้ม น้ำใจ การพยายามสื่อสารพูดคุยจากชาวบ้านและเด็กๆ ที่สำคัญเราได้รับบรรยากาศบนดอยที่สวยงาม ฟ้าเป็นฟ้า ภูเขาเป็นภูเขา ดวงดาวมันชัดเจนมาก มันคือธรรมชาติ ที่คนเมืองอย่างเราๆต้องการมาก มันคือการพักผ่อน มันคือการชาร์ตแบตให้เรามีพลัง เราเห็นรอยยิ้ม การพูดคุย การทำความรู้จักกัน ผ่านจากการเงยหน้าพูดคุยกัน และการส่งรอยยิ้มมากกว่า การก้มหน้าก้มตาจิ้มโทรศัพท์ บันทึกครูอาสา โดยครูเปิ้ล

กิจกรรมวันเด็กแม่ฮองใหม่ 2560 – อมก๋อย

เริ่มต้นวันที่สอง โดยที่วันนี้จะเป็นการจัดกิจกรรมวันเด็กให้น้องๆ ที่โรงเรียนแม่ฮองกลาง (ที่กำลังจะเปลี่ยนเป็นแม่ฮองใหม่) เมื่อคืนอากาศหนาวมาก หนาวจนเราแทบนอนไม่หลับ ชาวบ้านก็บอกว่าก่อนหน้านี้ก็ไม่หนาวเลยนะ เพิ่งจะมาหนาววันนี้นี่แหละ อากาศหนาวขนาดนี้หวังว่าจะได้เจอหมอกบ้างคงจะดี  …รายละเอียดใต้ภาพ อ่านต่อได้ที่นี่ (บันทึกครูอาสาโดยครูมิกซ์)

คงไม่ต้องถามแล้วนะว่าทำใมถึงชอบไปอมก๋อย

ของฝากจากอมก๋อยค่ะ หวังว่าจะทำให้ทุกๆคนมีความสุข เหมือนทีปุ้ยมีนะคะ ขอบคุณพี่ๆ เพื่อนๆ แทนเด็กๆและชาวบ้านแม่ฮองทุกคน ที่ช่วยสมทบทุนค่าอาหารกลางวัน เพราะปุ้ยคนเดียวคงทำไม่ได้แบบนี้ มันเป็นก๋วยเตี๋ยวที่อร่อยที่สุดในโลกปุ้ยเชื่อแบบนั้น (เงินส่วนที่เหลือจากค่าอาหารปุ้ยขออนุญาติมอบให้โรงเรียนสนับสนุนทุนการศึกษา โดยให้คุณครูเป็นคนจัดการนะคะ) คงไม่ต้องถามแล้วนะว่าทำใมถึงชอบไปอมก๋อย แต่ถ้าอยากรู้ต้องลองมาเองค่ะ มันบรรยายไม่ได้จริงๆ #บันทึกครูอาสาโดยครูปุ้ย

ทรหดและเนวิเกเตอร์สุดๆแล้วในชีวิต

วันแรก กับกิจกรรมวันเด็ก เด็กดอย กับคำถามแรก บรรพบุรุษมาที่นี่กันได้อย่างไร ทำไมไม่อยู่ในที่ที่ไม่กันดารขนาดนี้ ถนนที่ไม่ใช่ถนน ไม่มีไฟ ไม่มีสัญาณโทรศัพท์ ใช้น้ำจากลำธาร และครูมาทำไม กับครู 2คนและเด็ก 70 คน วันที่สองกับกิจกรรมวันเด็ก กลางเต็นท์ เด็กน่ารักมากรอครูจัดกิจกรรม กลางแดดและ อาคารเรียน+ โรงอาหาร หลังเดียวกัน วันที่สาม กิจกรรม นำของไปให้เด็กหมู่บ้านใกล้ๆ และเดินน้ำตก ที่ทรหดและเนวิเกเตอร์สุดๆแล้วในชีวิต วันสุดท้าย พบกับวิวบนเขาที่สุดสวยมากๆ ….อ่านเต็ม ๆ ที่นี่ (บันทึกครูอาสาโดยครูเจี๊ยบ)  

เริ่มต้นการเดินทาง กิจกรรมวันเด็กแม่ฮองใหม่ 2560

จริงๆ แล้วการไปอมก๋อยหรือการไปเป็นครูอาสา สำหรับเรามันเฉยๆ นะ เราไม่ได้อยากไปขนาดนั้น แต่การที่เห็นหยุยไปมา 2 ครั้ง ทั้งๆ ที่มันลำบากมาก (ดูจากรูปที่เธอโพส) เราเลยอยากไปให้เห็นกับตาตัวเองว่ามันเป็นยังไง อะไรคือเสน่ห์ของการเดินทางไปเป็นครูอาสาบนดอย  …อ่านต่อที่นี่ บันทึกครูอาสาโดยครูมิกซ์

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.